112 - شبح اپرای پاریس

(عکس از : پرشین بوک)

شبح اپرای پاریس
نوشته: سوزان کی
ترجمه: ملیحه محمدی
نشر چشمه

داستانهایی هستند که هیچوقت از یاد آدم نمی روند یکی اش همین «شبح اپرای پاریس». من این کتاب را 10 سال پیش خواندم اما بی نهایت از آن خوشم آمد و برای اینکه کتاب از بین نرود و برای همیشه برایم بماند صحافی اش کرده ام. (البته به جز این ، کتابهای محبوب دیگری هم دارم که برای صیانت از آنها صحافی شان کرده ام و در جای مناسبی ازشان نگهداری می کنم).

نوشته پشت کتاب:
«شبحی که در این کتاب نشان داده می شود شامل تمام برداشتهای گوناگون از این شخصیت در دو قرن اخیر است و بدیهی ست که مدیون آفریننده نخستین آن «مالرو» است. البته دگرگونی و تغییر شکل تا آنجا که با طراحی تخیل من هماهنگ باشد ناگزیر بود. شخصیت افسانه ای دارای جذابیتی محسور کننده است که زمان نمی شناسد و من تردید ندارم که فرآیند برداشتهای نو از آن در قرن های آینده نیز ادامه خواهد یافت.(سوزان کی – نویسنده کتاب) »

در این کتاب داستان از قبل تولد شبح (اریک) شروع می شود و از زبان چند نفر از جمله خود اریک مراحل مختلف زندگی اش روایت می شود. قسمتی از این روایت توسط شخصی ایرانی به نام نادر انجام می شود. «اریک» در قسمتی از زندگی اش در ایران (دوران ناصر الدین شاه و امیر کبیر) زندگی می کند.
نوع ترجمه کتاب هم برایم جذاب بود. انتقال ابهت و پیچیدگی شخصیت «اریک» و ساختار فکری اش را فکر می کنم باید مدیون نوع ترجمه کار بدانیم و البته این نظر شخصی منست.
پی نگاشت:
عکس روی جلد کتابی که من دارم با عکسی که در اینجا گذاشته ام فرق می کند. این عکس روی جلد چاپ سوم کتاب است. موسیقی متنی هم برای یکی از ورژن های سینمایی این اثر توسط «اندرو لوید وبر» ساخته شده که بسیار شنیدنی ست.

تکه نگاشت:
کف کشو یک قطعه کوچک کاغذ قرار داشت که معلوم بود از دفتر نت نویسی یک اپرا بریده شده و من بلاخره متوجه شدم که از اپرای «آیدا» ست:
قلبم گواهی می دهد که تو را نفرین کرده اند، خودم را در گوری که برایت آماده ساخته اند ، پنهان می کنم و آنجا دور از چشم انسان ها ، در میان بازوان تو با اشتیاق می میرم...