121- تو پیام «لاست» را درک نکردی!

نمی دانم چرا بعضی ها بعضی ایده های خوبشان را آنقدر تکرار می کنند که حال به هم زن می شود نمونه اش «لاست». تا آخر اپیزود هفده امِ سیزنِ پنجمش را دیده ام و پیشنهاد می کنم اگر پول اضافی برای دور ریختن ندارید سیزن 5 را نخرید! تا اینجایش که واقعا چرند بود و تکرار سیزن های قبلش به اضافه شخصیت های اضافه به درد نخور و بی مزه است.
نویسندگان فیلمنامه تصمیم گرفته اند همه را با هم فامیل کنند مثلا مایلز بشود پسرِ دکتر چنگ، دنیل فارادی پسرِ ویدمور! قبلا هم که جک و کِلِر را خواهر برادر کرده بودند. نابغه ای هم تصمیم می گیرد جیکوب را نشان دهد و بعد می گذاردش در گذشته تک تک کاراکترها.
دیالوگ نویسی لاست که زمانی جذاب بود الان کسالت آور و بی نمک شده. مثلا جایی از اپیزود شانزدهم دختر و پسر بچه ای را نشان می دهد که پشت یک اتومبیل مخفی شده اند بعد این دیالوگ:
- می خوای تو انجامش بدی
- تو انجامش بده
- باشه من انجامش می دم اما تو باید مراقب باشی؛ باشه؟
خب که چی؟ تا دختر ظاهر شد بچه 3 ساله هم می فهمید که بچگی های کیت است و حتما می خواهد خلافی بکند دیگر چه نیازی به این مدل دیالوگ نویسی؟ و تازه این یکی از هزاران دیالوگ های مثلا «خاص» این سریال است.
مثل آدامس هی کش اش داده اند و آب بسته اند به آن. سیزن 1 خوب بود و مثلا وقتی تیتر LOST می آمد مو به تن آدم سیخ می شد اما سیزن به سیزن بی مزه تر شد فقط رقم دستمزد هنرپیشه ها درشت تر شد. یعنی واقعا ما آدمها اینقدر علافیم که که عده ای با ساختن سریال ها و فیلم های دنباله دار سرکارمان بگذارند؟
پی نگاشت 1 :
اینها را گفتم اما می دانم باز هم می نشینم و باقی سریال را نگاه می کنم چون می خواهم ببینم آخرش چه می شود و البته هر چه نباشد من هم یکی از 6 میلیارد علاف (بعض شما نباشد!) روی کره زمین هستم!
پی نگاشت 2 :
یعنی من هر وقت این سان و سعید را می بینم معده ام دچار مشکل می شود هر دو به شدت تهوع آورند!
پی نگاشت 3 :
نیایید کامنت بدهید : «تو پیام این سریال را درک نکردی! » (با صدای تو دماغی بخوانیدش) و از این چیزها. در پست های قبلی ام درباره لاست از این جور کامنتها داشتم که مجبور شدم بعضی هاشان (که بی ادبانه بودند) را حذف کنم.