امروز بعد از 10 روز از خانه درآمدم. به نظرم آمد كه شهر چهره ديگري پيدا كرده: ماشين هاي زيادي كه عكس كانديداي سبز را زده اند پشت شيشه يا روبان سبز بسته اند به آنتن، آينه، دستگيره ي در و... بيشتر هم ماشين هاي معمولي مثل پرايد، پژو، سمند و... بودند تا مدل بالاها.من هم هيجان زده شده بودم ا ز اينهمه هم فكر سبز و دستم را با مچ بند سبزي كه خودم دوخته ام بيرون مي بردم و به سبزهاي ديگر علامت پيروزي مي دادم.
بعد با خودم فكر مي كردم چرا ما ايراني ها هيچوقت نااميد نمي شويم با اينهمه بلايي كه سرمان آمده؟
پیامها
0 نظر:
ارسال يک نظر